Senin, 15 April 2019

DOOR DE BRIL VAN ALEX ' T'S WEL LEKKER MET ZE '


Ik schrijf nu ongeveer veertigjaar,... of meeschrijf,.. met andere journalisten. Als ik dagelijks in contacten met andere collega's de gesprekken moet geloven en moet aanhoren hoe die worden bejegend,.. denk ik,.. de psychiater heeft het er maar druk mee. Zwaar getraumatiseerd zitten ze in de verschillende " Talk Show's tot Late Night aan toe, hun weeën te klagen. Het ene na het andere verhaal,.. hoe verschrikkelijk de collega's het allemaal hebben. Huilend, angstig, smeken om genade en mededogen.    

Journalisten zijn vaak blijkbaar het pispaaltje. Dat komt natuurlijk ook omdat ze zichzelf dagelijks hoereren met hun verhalen over hetgeen in de samenleving allemaal gaande is. 

Met name misdaadjournalisten hebben het blijkbaar heel zwaar. Rechtbankverslaggevers iets minder. In mijn wilde periode binnen de kraakbeweging, begon ik te meeschrijven. " DE LAWINE " idealistische schrijverijen, als het eventjes meezat, schreef je mensen het graf in. 

Zoiets als boekenschrijven, verhalen dissen op de televisie of bij de radio,.. was niet aan de orde. Nu vertellen journalisten dagelijks dat ze beveiligd worden. 

In mijn tijd zat je vaak in een café samen te filosoferen over de veranderende samenleving " Geen Woning Geen Kroning ". Ik woonde overal of nergens. In de winterperiode in het Zuiden,.. lekker warm. Frankrijk of periodes in Duitsland. 

Het werd allemaal iets serieuzer, toen ik met een vaste groep journalisten meeschreef,.. journalistiek onderzoek verrichtte. Tegenwoordig gaat het praatje al snel over mijn auto,... speciale uitvoering,.. die moet je tegenwoordig wel hebben als gerenomeerd journalist. Het gepantserde voertuig welteverstaan. Ik deel altijd onder de collega's netjes eerst wat foldertjes uit,.. van een auto. Niet de mijne, maar anders doe je niet mee.  



Dit is de onopvallendste auto, ik heb uiteraard dan die in verschillende kleuren voertuigen. Ik kan u verzekeren geen schrammetje komt erop. Als ik rondtour, dan rijd Carglass en de Wegenwacht gelijk achter me aan. Toen ik eens bij de rechtbank Amsterdam het proces van DE NEUS' wilde volgen,.. werd een collega van me tegengehouden. Een zekere Peter R de V. De bode vertelde hem,.. dat de journalist al binnen was. Hij kwam als getuige,.. zijn boek presenteren. Dus was hij schrijver of scenario schrijver. Het boek zou worden verfilmd. Dat is een andere categorie schrijverijen. Dus moest hij achter aansluiten. 

De wereld was te klein alsmede de Talk Show vol. Ook "Late Night " kon die avond worden overgeslagen. Best aangenaam na een drukke dag. Hij had nog geen bak koffie gehad. Nu als journalist moet je een thermosfles meebrengen en je trommeltje boterhammen.  

Ik kan eerlijk getuigen,.. ik ben echt nog nooit bedreigd. Ik heb nog nooit een haatmail gehad. Ik loop, fiets door de stad. Kom overal. Iedereen toont respect jegens mij. Niks,.. helemaal niks aan de hand. Al veertigjaar niet. Mijn autootje is al die jaren ongeschonden gebleven.  De monteurs die de jaarlijkse APK keuring uitvoeren,.. hebben nog nooit iets kunnen vinden. 

Geen plakbommen, kogelgaten of schrammen. Nu ben ik een oude man,.. dit zal zeker meehelpen. Ik Twitter niet. Facebook niet. Als ik al een e-mail krijg,.. is dat van de DELA. Of ik mijn polis,.. plus wil oppimpen. Dan op een dusdanige manier dat mijn laatste gang, opgesierd of er uitbundig uitziet,.. zeer overdadig versierd is met veel 'toeters en bellen'. Nu waarom zou ik. Ik kan daar toch niet zelf meer van genieten.  



Dat hoeft dus allemaal niet. Ooit vroeg iemand mij, "of ik geterroriseerd werd".  Ja antwoordde ik braaf. Dagelijks via e-mail... 'reclame, reclame, reclame. Ik tik wat af ongewenst. Maar tot mijn spijt,.. gaat die terreurorganisatie "door en door". 


Ook de televisie is ermee overspoeld. Vijfminuten naar een programma kijken,.. tienminuten reclame. Ze zitten achter de verkeerden aan. Ze moesten die aarsgieren van de media eens aanpakken. 

Daar is ook veel meer te halen dan bij armlastige journalisten. Journalisten die kruimelend door het leven moeten. Nog net een armzalig salaris bij elkaar sprokkelen. In opdracht van; "reclame, reclame, reclame " ellendige verhaaltjes moeten afdraaien bij "Talk Shows " hoe erg ze worden bedreigd. 

Nu de meeste criminelen maken daar heus hun handen niet aan vuil. Die blijven liever in hun cel zitten. Er kan beter over je geluld worden dan....